Tourmalet

Donderdag 25 januari 2007.

Het is vandaag bewolkt en koud. In het dorp wordt mij zeker drie keer verteld dat het gaat sneeuwen. Volgens Paco de weerman van TVE1 komt de sneeuwgrens op de 300 meter te liggen. Wij wonen op 195 meter hoogte dus zal het vrijdag hier wel natte sneeuw worden. Grootste probleem met dit weertype is dat ze mijn trainingsschema in de war stuurt. Vandaag zou ik niet gaan fietsen maar ja, het is vandaag nog droog. Het waait niet al te hard dus toch maar de fiets gepakt. Goed, het lange vlakke rondje over Oliva dan maar. Hier is wel meer verkeer maar ik kan lekker veel kilometers maken zonder extreem veel te klimmen. Nadenken kan ik ook goed op de fiets. De eerste reactie op het weblog was van Dick hij gaat ervan uit dat ik ieder dag een stukje maak. Maar ik leg mijn doelen meestal niet zo hoog, iedere dag, dat is wel heel vaak. Nou ja, het is te proberen maar ik ken mij zelf. Dus reken maar nergens op. Ook zet hij erbij, “het bijhouden van een log vergt meer transpiratie dan inspiratie.” Laat ik nu vandaag geen inspiratie hebben. Toch zet het mij aan denken. De route die ik nu fiets is saai maar als ik er nu wat “transpiratie” aan toevoeg? Heb ik dan wat te schrijven? De Tourmalet! Hij is weer open, schiet mij te binnen en ik heb hem nog niet gefietst. In oktober heb ik hem in Frankrijk nog opgefietst 2 uur omhoog zwoegen. Op een gegeven moment was ik zo hoog geklommen dat ik zelfs Lama´s zag lopen. Tourmalet aan de Costa Blanca? Nee niet echt, onze Tourmalet is maar 15 minuten klimmen. Hij lijkt er een beetje op, vandaar dat de leden van de fietsclub hem maar Tourmalet zijn gaan noemen. Klinkt best goed, “hij is weer open” je zou kunnen denken dat na maanden de meters dikke sneeuw is gesmolten. Maar de bloeiende sinaasappelbomen vertellen wat anders. Nee, de weg is breder gemaakt, tot op de top, daarna verandert het mooie nieuwe asfalt, heel Spaans, weer in het oude smalle weggetje. Toch is hij weer zwaarder dan ik had gedacht. Kom op Edwin, wat is nu 15 minuten klimmen? Ik schrik, plotseling passeren negen wielrenners mij. Ik schrik omdat ik bijna nooit wordt ingehaald. Ze praten Russisch! In de afdaling rijd ik een stuk met ze mee, ze rijden op MKB fietsen en ze komen uit Rusland!  Deze keer geen Lama´s op de Tourmalet maar Russen. Met dank aan Dick, alleen moet ik zijn advies deze keer omdraaien, “inspiratie door transpiratie”