Col de Rates

Zaterdag 27 januari 2007.

De zon schijnt, maar wel op heel erg donkere wolken die in het dal hangen. Wordt het nog wat met het fietsen vandaag? Col de Rates is nog net te zien. Ik giet het water uit de regenmeter. Waar ze in Nederland precies een maand over doen valt hier in 24 uur uit de hemel. Als ik aan buurman Pepe vertel hoeveel water er naar beneden is gekomen snapt hij het eerst niet, 70 milimetros? O, je bedoelt 70 litros per vierkante meter. Ja, dat bedoel ik. Sommige dingen zijn gewoon duidelijker in Spanje. Er zijn vannacht gewoon 7 emmers water leeg gegoten op een meter bij een meter. Wij wonen op 5000 vierkante meter er is dus vannacht 35.000 liter neergekomen op ons stukje grond. Hoezo “verwoestijning”? Het is 9 graden maar droog. Toch maar Col de Rates even op fietsen. De weg omhoog is nog vochtig, jammer dan moet ik rustig naar beneden. Naar boven gaat trouwens ook niet snel vandaag. Moet je maar afvallen en niet zoveel eten, dit is je straf. Toch blijft het een mooie, derde categorie klim, 6,5 km lang en met een gemiddelde stijging van 5,5 %, niet super zwaar. Bovenop de 626 meter hoge pas is de Middellandse zee net te zien door de wolken maar hij is deze keer een stuk minder blauw. In de afdaling direct na een scherpe bocht weet ik nog maar net een schildpad te ontwijken. Ik ben al veel dieren hier tegengekomen maar nog nooit een schildpad. Toch maar even omgekeerd en hem van de weg gehaald. Ik kan nu eenmaal niet tegen concurrentie.