Almuerzo

Zondag 4 februari 2007.

Cokky is vreselijk fanatiek, ze baalt, de weg is nat. Voor ons valt het wel mee, morgen kunnen we ook gaan fietsen. Maar de leden van de fietsclub moeten het hebben van de zondagochtend. Maandagochtend werken ze weer in het graniet, aan de weg, in de zagerij of in de garage. Verleden jaar waren er vier zondagen aaneengesloten dat er niet gefietst kon worden en dat nog wel in de aanloop naar het seizoen. Iedereen was “flojo”, slap, geen conditie genoeg voor een lange tocht van125 kilometer. “Zou er echt niemand gaan, het is maar een klein beetje nat?”. Je zou kunnen denken dat ze absoluut de 90 kilometer tocht wil maken, die vandaag gepland stond. Koste wat het kost haar conditie op peil wil houden. “Als we nu regenpakken aan doen dan kunnen we toch naar het dorp gaan lopen” stelt ze voor. Hoezo lopen, het is toch een fietsclub? “Het is jouw schuld dat we niet gaan en nu missen we de almuerzo”. De Spaanse lessen die we in Nederland volgden gingen er totaal aan voorbij maar om 10.00 uur gaat het alarm af van de timmerman, Ximo. De siësta schiet er nog wel eens bij in of wordt verkort tot 10 minuutjes maar de almuerzo wordt nooit overgeslagen. Fysiek is dat ook onmogelijk, op het ontbijt, een kop koffie of chocolademelk met een droog cakeje, red je het niet tot 14.00 uur, de comida. Zomers is de almuerzo buiten op straat, voor de bar. Ze beginnen met pinda´s, een salade en wijn of bier die wordt aangelengd met Casera limonade.  Het halve stokbrood dat dan volgt kan met van alles worden belegd, gebakken ei met kaas, rauwe ham, sepia met mayonaise of lapjes gebakken varkensvlees. Tot slot volgt de koffie. De eerste keer zorgde ik voor grote hilariteit: ik bestelde, cafe con leche, koffie met melk.”Cabron”, dat is je ontbijt, dat drink je de rest van de dag niet! Wij bestellen wel, “12 carajillos de cognac, por favor.”

Cokky baalt nog steeds en het is al 11.00 uur. “Dan maak je hier toch almuerzo” zeg ik. Maar we hebben geen stokbrood in huis. “Dan bak je toch een brood”. Maar dat duurt vier uur. Wacht, het is geregeld, er zijn nog afbakbroodjes. Goed, zorg jij voor de broodjes dan zorg ik voor de carajillo. Ik weet het zeker, over 20 minuten baalt ze niet meer.