Fikkie

Maandag 29 januari 2007

Geen zon vanochtend, hoe blijf je dan warm? Goed weer voor een van mijn grote passies, fietsen? Nee, een lekker fikkie. Toen ik 7 was probeerde ik sterretjes uit in mijn bed onder de dekens, met kerst eindigde iedere kaars in een vuurzee. Mijn ouders verstopten de lucifers. “Heb je vuurtje gestookt?” “Nee, hoor mam”. “O, en waar zijn je wenkbrauwen dan gebleven?”

Hier in Spanje mag het nog steeds lekker zelf je snoeihout en tuinafval verbranden. Wel met een vergunning van de gemeente die een maand geldig is en je gratis op het gemeentehuis kan afhalen. Een vuur aankrijgen is altijd het moeilijkste onderdeel. Vroeger bij Staatsbosbeheer nam je een oude autoband, maakte er een grote hoop takken op, gooide er een halve jerrycan dieselolie over, lucifer erbij en dan brandde het meestal wel. Het beste ging het als het een tijdje droog was en de takken niet vers. Dus de eerste keer hier in Spanje volgde ik ongeveer diezelfde werkwijze alleen bij gebrek aan een autoband nam ik een fietsband. Cokky vroeg nog of ze de tuinslang moest uitrollen. Maar met mijn brandervaring is dat een onzinnig voorstel. Wat kan er nu misgaan? Veel, maar ik kon er niets aan doen want Spanje is geen Nederland. De hoop takken brandde als een gek. De vlammen schoten meters hoog. Ik probeerde het vuur te temperen door verse palmtakken erop te gooien, vergeet het maar alleen nog meer vuur. Het groene gras rond het vuur brandde ook en uitslaan met een tak, een beproefde methode in Nederland hielp ook niet. En waarom leggen ze hier de plastiekwaterleidingen maar 10 cm onder de grond? En wist ik veel dat je een vergunning moest hebben waarin staat hij niet geldig is als het waait? Net voordat de politie kwam had Cokky de tuinslag uitgerold en had ik alles redelijk onder controle. Geen bekeuring deze keer alleen een waarschuwing. Vandaag, had ik alles onder controle. Ik verbaas mij niet eens meer dat na zoveel regen het nog zo fel kan branden. Als ik thuis kom vraagt Cokky: “Heb je lekker vuurtje gestookt?” “Hoezo?” “Je stinkt”, zegt ze. Maar mijn wenkbrauwen, heb ik toch nog? “Ja hoor, maar je snor is eraf.”