Druiven snoeien 

Zaterdag 3 februari 2007


Pepe_en_ikKnip, knip, knip, de kale druivenstruiken worden gesnoeid. Pepe (74) heeft het mij geleerd, nog even dan mag ik de rest alleen doen. Door een ziekte heeft hij niet zoveel macht over zijn spieren, daardoor lijkt hij ouder dan hij werkelijk is. Wij hadden nog maar net het huis gekocht en zaten aan een wijntje op ons terras toen Pepe begon onkruid weg te hakken tussen de wijnranken naast ons. Gelijk zat ik niet lekker meer. Na een paar uur gaf hij het op en ging naar huis. Nu had ik ook net zo´n hak gekocht, nog diezelfde avond maakte ik zijn hele landje onkruid vrij. Dat was het begin en nu doen Cokky en ik bijna al het werk. Sinaasappels, olijfolie, wijn, en bomen voor brandhout is ons loon. Pepe weet heel veel over de streek, de gebruiken en over vroeger toen er nog ezels werden gebruikt.
Knip, knip, knip,” Vandaag is Irene jarig”, zeg ik tegen hem. Hij stopt,”die waar jij een paar weken geleden iedere dag mee aan het fietsen was? Waarvan ik dacht dat het jou dochter was?” Hij lacht er gemeen bij. Nee, dat is Leonne. Pepe verkoopt zijn sinaasappels in het dorp, tegenover de bodega. Het is een goede plek, iedereen komt er langs. Je ziet hem groeien als je stopt om hem te begroeten. Vooral de kussen van Cokky en Leonne maken hem belangrijk. Je ziet de andere sinaasappelverkopers kijken en Pepe straalt. “Dat was een gemene opmerking, Pepe, mijn dochter, daar had je mij mooi te pakken.”
Knip, knip, knip, “nee, Irene helpt hier in mei met het druiven dieven”. “Hombre, die knappe blonde vrouw die naakt in de druiven werkt?” Naakt? Nou ja, in haar bikini, naakt dus. ”Ze ziet mij ook wel zitten hoor, want bij onze eerste ontmoeting, daar bij die druivenstruik, gaf ze mij al drie kussen, echt waar, drie!” Ik ga hem maar niet uitleggen dat dat in Nederland de gewoonte is. Laat hem maar genieten. “Komt ze dit jaar weer helpen?” Z´n ogen glimmen. ”Nee, dit jaar niet”, zeg ik. ”O, dat is jammer anders had ik mijn zelf gemaakte wijn aan haar kunnen geven. Dus vandaag is ze jarig, en hoe oud is ze dan?” ”Tiene cuarenta y seis años”, zeg ik. “Ja, ja, dat is nog jong zeg. Weet je wat wij hier zeggen in Spanje? “De wijn moet oud zijn en de vrouwen jong.” Feliciteer haar maar namens mij”. Nou, bij deze dan Irene. Hartelijk gefeliciteerd en nog vele jaren!
Irene Bloemetje

Geen opmerkingen:

Een reactie posten